Τυπολογία: Διπλωματική εργασία
Φοιτητήτρια: Ζαμπία Σιγανού
Επιβλέπων καθηγητής: Αγάπη Πρωίμου, Αλεξάνδρα Στράτου
Τμήμα Αρχιτεκτόνων μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών, Σεπτέμβριος 2024
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ένα σημαντικό μέρος των παραγόμενων αποβλήτων προέρχεται από ορυχεία, λατομεία, κατασκευές και κατεδαφίσεις και εμπίπτει στην κατηγορία των μεγάλων ορυκτών αποβλήτων. Βάσει στατιστικών στοιχείων της Eurostat στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) το 2020, περίπου τα δύο τρίτα (64% ή 3,1 τόνοι ανά κάτοικο) των συνολικών παραγόμενων αποβλήτων κατατάσσονται σε αυτή την κατηγορία. Για την ενίσχυση της αποδοτικότητας των υλικών και τη μείωση της κατανάλωσής τους προτείνεται ως λύση η παράταση της διάρκειας ζωής τους.
Η παρούσα Διπλωματική Εργασία με τίτλο “Déchèterie Alternative” αποτελεί συνέχεια της ερευνητικής εργασίας με τίτλο “Dismantling Issues” και πραγματεύεται τον επαναπροσδιορισμό τμήματος των πρώην βιομηχανικών δομών της Πειραικής Πατραικής στην Πάτρα, αποσκοπώντας στην μελλοντική ανάπτυξη και ανάπλασή του. Η Déchèterie Alternative οραματίζεται το κενό, εμβληματικό εργοστάσιο της Πειραϊκής-Πατραϊκής ως ένα πλούσιο απόθεμα σκυροδέματος, τούβλων και άλλων δομικών υλικών. Το έργο μετατρέπει αυτούς τους πόρους σε ανακυκλωμένα αρχιτεκτονικά υλικά. Αυτό επιτυγχάνεται με την επιλεκτική κατεδάφιση των αποδυναμωμένων τμημάτων του εργοστασίου και τον συνδυασμό των μπάζων με άλλα υλικά που ανακτώνται από τις ροές απορριμμάτων της Πάτρας.
Το νέο εργοστάσιο περιλαμβάνει:
- πλατεία συλλογής + διαλογής υλικών
- εργοστάσιο ανακύκλωσης σκυροδέματος & τούβλων
- εργοστάσιο ανακύκλωσης ξύλου & σίδερων
- χώρος αποθήκευσης επεξεργασμένων υλικών, ο οποίος λειτουργεί και ως εκθεσιακός χώρος.
- υπαίθριο χώρο στάθμευσης για φορτηγά και αυτοκίνητα εργαζομένων
Η πρώην αποθήκη βάμβακος μετατρέπεται σε πλατεία υποδοχής των μπαζών, όπου πραγματοποιείται λεπτομερής διαλογή για τον διαχωρισμό τους σε σκυρόδεμα, τούβλα, ξύλο, μέταλλα και απόβλητα. Τα δύο εργοστάσια ανακύκλωσης στεγάζονται στα υφιστάμενα κτίρια του Υφαντήριου και του Τυποβαφείου. Το ψηλό κτήριο στο πάνω μέρος της πλατείας, που λειτουργούσε ως αποθήκη, διατηρεί την αρχική του χρήση, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος, προσβάσιμος στους επισκέπτες. Το Κτήριο Επεξεργασίας Νημάτων, λόγω σημαντικών δομικών φθορών, κατεδαφίζεται, ενώ ο χώρος του μετατρέπεται σε υπαίθριο χώρο στάθμευσης για φορτηγά και αυτοκίνητα εργαζομένων. Τα υλικά από την κατεδάφιση ανακυκλώνονται και επιστρέφουν στην παραγωγική διαδικασία του εργοστασίου.
Το έργο αυτό, αποδίδει αξία στα υλικά και προσφέρει άφθονες επιλογές πειραματισμού και καινοτομίας. Σπασμένα τούβλα, κομμάτια σκυροδέματος, σπασμένα ξύλα και άλλα υλικά από την περιοχή συλλέγονται, ταξινομούνται και κοκκοποιούνται. Αναμειγνύοντας και επανασυναρμολογώντας τα ανεπιθύμητα υλικά τόσο του εγκαταλελειμμένου εργοστασίου, όσο και της ευρύτερης περιοχής της Πάτρας, η αρχιτεκτονική αξιοποιεί και αναγεννά τα προϋπάρχοντα υλικά διατηρώντας την κυκλικότητα τους.
Η «Πατραϊκή Εμποροβιομηχανική Εταιρεία» ιδρύθηκε το 1919 συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της βιομηχανικής δραστηριότητας της Πάτρας, γεγονός που ενίσχυσε σημαντικά την οικονομία της περιοχής.
Πρόκειται για ένα εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, το οποίο το 1933 συγχωνεύτηκε με την «Πειραϊκή Εταιρεία Επιχειρήσεων», δημιουργώντας έτσι την «Πειραϊκή-Πατραϊκή».
Η βιομηχανία βρίσκεται στη συνοικία Κρύα Ιτεών, νότια της Πάτρας, κοντά στο νέο επιβατικό λιμάνι και παράλληλα της σιδηροδρομικής γραμμής, γεγονός που καθιστά την θέση της ευνοϊκή.
Η «Πειραϊκή-Πατραϊκή» είχε αναδειχθεί σε έναν από τους πρωτοπόρους της ελληνικής βιομηχανίας, διαθέτοντας πέντε σύγχρονες εργοστασιακές μονάδες και απασχολώντας περισσότερους από 10.000 εργαζόμενους.
Εντάσσεται στην βιομηχανική ζώνη της Πάτρας στο νοτιοδυτικό άκρο του χάρτη, με τις περισσότερες βιομηχανίες της περιοχής να είναι ανενεργές.
Πρόκειται για ένα συγκρότημα με αρκετά μεγάλη έκταση, καταλαμβάνοντας περίπου 208 στρέμματα περιαστικής γης, εκ των οποίων τα 100 καλύπτονται από κτίσματα.
Συγκριτικά με τα γύρω οικοδομικά τετράγωνα και το κέντρο της πόλης, η διαφορά στην κλίμακα είναι εμφανής, καθώς η έκταση αντιστοιχεί σε περίπου 30 οικοδομικά τετράγωνα.
Η παρακμή της βιομηχανίας, οι αλλαγές στη ζήτηση και η παγκοσμιοποίηση είχαν αρνητικές επιπτώσεις στη λειτουργία του εργοστασίου.
Το 1980, εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια οικονομικών δυσχερειών, αντανακλώντας τις ευρύτερες βιομηχανικές αλλαγές στη χώρα, με αποτέλεσμα το πέρας της λειτουργίας της Πειραϊκής- Πατραικής το 1922.
Σήμερα, το συγκρότημα παραμένει εγκαταλελειμμένο, αποτελώντας ένα κενό στον αστικό ιστό της πόλης, παρουσιάζοντας προκλήσεις για την αναγέννηση της βιομηχανικής ζώνης της Πάτρας.
Η κλίμακα των εγκαταστάσεων διαφέρει ανάλογα με τη χρήση τους, ωστόσο η συνάφεια στον τύπο και τα υλικά κατασκευής τους είναι εμφανής, καθώς πέρα από την φέρουσα περιμετρική τοιχοποιία το μόνο που διαφέρει είναι η μορφή των στεγών που εναλλάσσεται από την κλασσική δίρριχτη στην οδοντωτή στέγη.
Οι κύριες λειτουργίες της πρώην βιομηχανίας περιλάμβαναν κλωστήριο, βαφείο, υφαντήριο, βιολογικό καθαρισμό, αποθήκες, γραφεία και άλλες υποστηρικτικές εγκαταστάσεις.
Η Déchèterie Alternative οραματίζεται το κενό, εμβληματικό εργοστάσιο της Πειραϊκής-Πατραϊκής ως ένα πλούσιο απόθεμα σκυροδέματος, τούβλων και άλλων δομικών υλικών.
Η γαλλική λέξη déchèterie προέρχεται από την λέξη déchets που σημαίνει απόβλητα.
Πρόκειται, λοιπόν, για ένα εναλλακτικό κέντρο επιλεκτικής εναπόθεσης ογκώδων απορριμμάτων και αποβλήτων με στόχο την μετέπειτα επιλογή, αξιοποίηση και ανακύκλωσή τους.
Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιείται στρατηγικός σχεδιασμός ανάπλασης με πυρήνα την προ-υπάρχουσα κεντρική πλατεία συλλογής βάμβακος.
Το έργο πραγματεύεται τον επαναπροσδιορισμό του τμήματος αυτού, αποσκοπώντας στην μελλοντική ανάπτυξη γύρω του.
Στόχος τα ανάπλασης αυτής , καθίσταται η ενεργοποίηση της ανενεργής βιομηχανικής – εμπορικής ζώνης.
Το κομμάτι των πρώην βιομηχανικών δομών που δέχεται επεξεργασία αφορά την πλατεία συλλογής βάμβακος, την αποθήκη, το κτήριο του Υφαντηρίου και του Τυποβαφείου, καθώς και το Κτήριο Επεξεργασίας Νημάτων.
Το νέο εργοστάσιο περιλαμβάνει:
- πλατεία συλλογής + διαλογής υλικών
- εργοστάσιο ανακύκλωσης σκυροδέματος & τούβλων
- εργοστάσιο ανακύκλωσης ξύλου & σίδερων
- χώρο αποθήκευσης επεξεργασμένων υλικών, ο οποίος λειτουργεί και ως εκθεσιακός χώρος.
- και υπαίθριο χώρο στάθμευσης για τα φορτηγά και τα αυτοκίνητα των εργαζομένων.
Το Κτήριο Επεξεργασίας Νημάτων, που βρισκόταν νότια της πλατείας, λόγω σημαντικών δομικών φθορών, κατεδαφίζεται, ενώ ο χώρος του μετατρέπεται σε υπαίθριο χώρο στάθμευσης για φορτηγά και αυτοκίνητα εργαζομένων. Τα υλικά από την κατεδάφιση ανακυκλώνονται και επιστρέφουν στην παραγωγική διαδικασία του εργοστασίου.
Η πρώην πλατεία συλλογής βάμβακος, διατηρεί τον κεντρικό της χαρακτήρα και μετατρέπεται σε πλατεία υποδοχής των υλικών. Εκεί πραγματοποιείται λεπτομερής διαλογή με στόχο τον διαχωρισμό σε σκυρόδεμα, τούβλα, ξύλο, μέταλλα και απόβλητα.
Πιο συγκεκριμένα, τα φορτηγά με τα υλικά εισέρχονται στις γέφυρες ζύγισης, όπου καταγράφεται το βάρος των φορτίων. Στο πρώτο στάδιο διαλογής, τα μπάζα τεμαχίζονται σε μικρότερα, πιο διαχειρίσιμα κομμάτια ενώ στη συνέχεια, κινούνται στον μεταφορικό ιμάντα περνώντας κάτω από τον μαγνητικό διαχωριστή για την αφαίρεση των σιδηρούχων μετάλλων καθώς και από τον αεροδιαχωριστή για τον διαχωρισμό ελαφρών υλικών, όπως το ξύλο. Τέλος, η ζώνη διαλογής περιλαμβάνει πλατφόρμες με οπτικούς διαχωριστές, που εντοπίζουν τα υλικά βάσει σύνθεσης και χρώματος, αλλά και σταθμούς χειροκίνητης διαλογής για πιο εξειδικευμένο διαχωρισμό.
Με αφετηρία την υπαίθρια κεντρική πλατεία τα επιλεγμένα πλέον υλικά οδηγούνται στις εκάστοτε γραμμές παραγωγής.
Μετά τη διαλογή, τα υλικά μεταφέρονται στα κτήρια των εργοστασίων, όπου ξεκινά η διαδικασία ανακύκλωσης μέσω της γραμμής παραγωγής.
Το πρώην Υφαντήριο μετατρέπεται σε εργοστάσιο ανακύκλωσης σκυροδέματος και τούβλων.
Στην οριζόντια σειρά στο ανώτερο τμήμα του εργοστασίου τοποθετούνται οι χώροι διοίκησης και έρευνας, το δωμάτιο πρώτων βοηθειών και η κουζίνα, ενώ στο πρώτο επίπεδο προβλέπονται χώροι ανάπαυσης, αποδυτήρια και αίθουσα συνεδριάσεων. Οι δρόμοι διαθέτουν τις απαραίτητες σημάνσεις αποτελώντας μέρος της οργάνωσης του χώρου εργασίας και εξασφαλίζοντας την ασφάλεια των εργαζομένων. Σύμφωνα με το υπόμνημα, οι δρόμοι που αφορούν τα οχήματα αποκτούν μία πιο σκούρα απόχρωση, ενώ η κίνηση των πεζών ή των παλετοφόρων αποκτά μια πιο ανοιχτή απόχρωση.
Στο βόρειο τμήμα του εργοστασίου αναλύεται η γραμμή παραγωγής που αφορά στην ανακύκλωση του σκυροδέματος.
Συγκεκριμένα, το συλλεγμένο σκυρόδεμα τοποθετείται στο δοχείο τροφοδοσίας, όπου ξεκινά η διαδικασία θρυμματισμού. Στη συνέχεια, τα διάφορα μεγέθη του θρυμματισμένου σκυροδέματος διαχωρίζονται μέσω δονητικών κόσκινων. Τα μικρότερα κομμάτια προχωρούν στο επόμενο στάδιο, ενώ τα μεγαλύτερα επιστρέφουν για περαιτέρω θραύση. Τα υλικά κινούνται στον μεταφορικό ιμάντα, περνούν από τον αεροδιαχωριστή και την τεχνολογία επίπλευσης νερού για τον διαχωρισμό ελαφρών υλικών που δεν έχουν αφαιρεθεί. Τέλος, υποβάλλονται σε χειροκίνητη και αυτόματη διαλογή στην αντίστοιχη πλατφόρμα.
Έπειτα, στο νότιο τμήμα του εργοστασίου αναλύεται η γραμμή ανακύκλωσης και επανάχρησης των τούβλων.
Τα απόβλητα τούβλα εκφορτώνονται στο δοχείο τροφοδοσίας, όπου πραγματοποιείται ο πρώτος διαχωρισμός. Ο μεταφορικός ιμάντας τα καθοδηγεί στο μηχάνημα, όπου υπόκεινται σε ελεγχόμενες δονήσεις, με αποτέλεσμα το κονίαμα να χαλαρώνει και να αποκολλάται, διατηρώντας ταυτόχρονα την ακεραιότητα των τούβλων. Τα πολύ κατεστραμμένα τούβλα μεταφέρονται για θραύση σε μικρότερα κομμάτια, προκειμένου να γίνουν αδρανή υλικά, ακολουθώντας διαδικασίες αντίστοιχες με τον θρυμματισμό σκυροδέματος. Τα τούβλα που βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση υποβάλλονται σε διαφορετική επεξεργασία, για να διατηρηθεί η ποιότητά τους και να αξιοποιηθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Η αξιοποίησή τους δεν περιλαμβάνει πύρωση, καθώς απαιτεί θερμοκρασία 1000°C, που συνεπάγεται υψηλή κατανάλωση ενέργειας και εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Πιο συγκεκριμένα, οδηγούνται στην πλατφόρμα διαλογής, όπου υφίστανται διαδικασίες καθαρισμού, αυτοματοποιημένα και χειρωνακτικά. Εάν χρειαστεί, μπορούν να αναμορφωθούν ή να χυτευτούν ξανά για να πληρούν συγκεκριμένες σχεδιαστικές προυποθέσεις.
Προβλέπονται ξεχωριστοί δρόμοι για την κίνηση των φορτηγών και άλλοι για τους πεζούς ή τα παλετοφόρα. Οι κολόνες διατηρούνται με ορισμένες προσαρμογές στον υφιστάμενο κάναβο και επενδύονται με μανδύα από ύφασμα ινών, ο οποίος προσφέρει μεγαλύτερη αντοχή στους κραδασμούς. Το σύστημα του εξαερισμού περιλαμβάνει, τόσο φυσικά μέσα όπως παράθυρα, όσο ανεμιστήρες και αεραγωγούς ώστε να διασφαλίζεται η ομοιόμορφη κατανομή του αέρα. Η φέρουσα περιμετρική τοιχοποιία διατηρείται έως το ύψος των 4 μέτρων, ενώ στην ανώτερη ζώνη τοποθετούνται φεγγίτες.
Οι νέες προσθήκες πραγματοποιούνται με την επανάχρηση τούβλινων προσόψεων από εγκαταλελειμμένες κατασκευές. Οι στέγες, που ήταν κατασκευασμένες από αμίαντο, αφαιρούνται και αντικαθίστανται με ανακυκλωμένο μεταλλικό σκελετό και επικάλυψη αλουμινίου.
Η Decheterie Alternative, παρόλο που σε κλίμακα θυμίζει πολλά οικοδομικά τετράγωνα, σχεδιαστικά αντιμετωπίζεται ως ένας ενιαίος χώρος, με ροές οδικής κυκλοφορίας που περικυκλώνουν και διεισδύουν στα κτίρια, δημιουργώντας την αίσθηση ενός συνεχούς τοπίου.
Σο πρώην Τυποβαφείο φιλοξενείται η γραμμή για το εργοστάσιο ανακύκλωσης ξύλου και μετάλλων. Η σχεδιαστική διαδικασία λειτουργεί αντίστοιχα με αυτήν του πρώτου εργοστασίου.
Οι χώροι διοίκησης και έρευνας, σε αυτήν την περίπτωση, τοποθετούνται στο βορειοδυτικό τμήμα του κτηρίου, ενώ στο πρώτο επίπεδο προβλέπονται κάποιοι βοηθητικοί χώροι, χώροι ανάπαυσης και αποδυτήρια.
Στο βόρειο τμήμα του εργοστασίου παρουσιάζεται η γραμμή παραγωγής που αφορά την επεξεργασία ξύλου.
Η διαδικασία επανάχρησης απαιτεί εξειδικευμένη επεξεργασία για κάθε υλικό, αντί μιας τυποποιημένης γραμμής παραγωγής.
Αρχικά, τα ξύλα συλλέγονται και, αν κριθεί απαραίτητο, περνάνε από τη μηχανή αποφλοίωσης, η οποία αφαιρεί τη φλούδα ώστε να προετοιμαστούν για περαιτέρω επεξεργασία. Στη συνέχεια, το υλικό προωθείται στην περιστροφική οθόνη, όπου μικρότερα σωματίδια περνούν μέσα από τις οπές, ενώ τα μεγαλύτερα κομμάτια συνεχίζουν την πορεία τους κατά μήκος του μηχανήματος μέχρι την έξοδο. Ακολούθως, μηχανήματα κοπής διαμορφώνουν το ξύλο σε πρότυπες διαστάσεις και, στη χειρωνακτική πλατφόρμα, οι εργαζόμενοι καθαρίζουν το ξύλο, απομακρύνοντας σκόνες, μπογιά ή μεταλλικά συνδετικά στοιχεία, όπως καρφιά και βίδες.
Η οριζόντια γραμμή ανακύκλωσης του ξύλου ξεκινάει με τον θρυμματισμό του σε μικρότερα κομμάτια. Ένα δίκτυο σωλήνων και ανεμιστήρων συλλέγει σκόνη από διάφορα σημεία της γραμμής ανακύκλωσης και τη διοχετεύει σε ένα κεντρικό σημείο συλλογής. Έπειτα, οι εργαζόμενοι διαχωρίζουν τα ξύλα βάσει ποιότητας και μεγέθους και ο μαγνητικός διαχωριστής αφαιρεί σιδηρούχα μέταλλα, όπως πρόκες, βίδες και μεντεσέδες. Τέλος, τα θρυμματισμένα ξύλα οδηγούνται στη μηχανή πέλετ και στη μηχανή ξυλοτύπου για την τελική τους επεξεργασία.
Στο νότιο τμήμα, αναλύεται η γραμμή ανακύκλωσης μετάλλων, με πορεία από δεξιά προς τα αριστερά.
Τα μεταλλικά απόβλητα μεταφέρονται στο δοχείο τροφοδοσίας, όπου ξεκινά η διαδικασία τεμαχισμού με τη χρήση ισχυρών μηχανημάτων, σχεδιασμένων να θρυμματίζουν μεγάλα μεταλλικά αντικείμενα σε μικρότερα, πιο διαχειρίσιμα κομμάτια. Στη συνέχεια, ακολουθεί περαιτέρω μείωση του μεγέθους στο δεύτερο στάδιο της διαδικασίας. Κατά τη διάρκεια του θρυμματισμού, η σκόνη μεταφέρεται μέσω του συλλέκτη στη δεξαμενή πλύσης, όπου παρέχεται νερό για την καταστολή των σωματιδίων σκόνης. Στην πλατφόρμα διαλογής εντοπίζονται και ταξινομούνται αυτόματα τα διάφορα μέταλλα για πιο αποδοτική επεξεργασία. Προηγμένα συστήματα με αισθητήρες και κάμερες χρησιμοποιούνται για τη διαλογή και τον ποιοτικό έλεγχο του ανακυκλωμένου υλικού, ενώ στο τελικό στάδιο εφαρμόζεται μαγνητικός διαχωρισμός για τον λεπτομερή διαχωρισμό του χάλυβα από άλλα σιδηρούχα μέταλλα.
Οι ροές κίνησης είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η εύκολη πρόσβαση σε όλα τα μηχανήματα, διατηρώντας παράλληλα τις απαραίτητες αποστάσεις ασφαλείας.
Οι περισσότεροι εσωτερικοί τοίχοι γκρεμίζονται και η τοποθέτηση των υποστυλωμάτων βασίζεται σε νέους κανάβους.
Οι μεταλλικοί σκελετοί των στεγών στηρίζονται στις νέες κολόνες, ενώ η μορφή τους εναλλάσσεται μεταξύ οδοντωτής και κλασικής δίρριχτης. Η προσθήκη φεγγιτών επιτρέπει την είσοδο του φυσικού φωτός και συμβάλλει στον προδιαγραφόμενο εξαερισμό του χώρου του εργοστασίου.
Η πρακτική που χρησιμοποιείται στα εργοστάσια περιγράφεται ως «επιλεκτική κατεδάφιση».
Η κατεδάφιση περιλαμβάνει την πλήρη αφαίρεση όλων των στοιχείων ενός κτιρίου, ενώ η επιλεκτική κατεδάφιση επικεντρώνεται στη διατήρηση της εγγενούς αξίας των υλικών και στην αναζωογόνηση εκείνων που μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν. Αυτή η μέθοδος εξοικονομεί τον ενσωματωμένο άνθρακα, ενώ παράλληλα διατηρεί την ενσωματωμένη ενέργεια του προϊόντος, μειώνοντας δραστικά την ρύπανση που θα προκαλούσε.
Τέλος, επιστρέφοντας στο τοπογραφικό, το ψηλό κτήριο στο πάνω μέρος της πλατείας, που λειτουργούσε ως αποθήκη, διατηρεί την αρχική του χρήση, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος, προσβάσιμος στους επισκέπτες. Τα ανακυκλωμένα πλέον υλικά μεταφέρονται με φορτηγά, από τα εργοστάσια στην αποθήκη.
Προβλέπεται η εύκολη εκφόρτωση των φορτηγών στο κέντρο της εγκατάστασης για να ελαχιστοποιηθεί η απόσταση που διανύουν τα υλικά έως την αποθήκευση τους.
Εκεί ταξινομούνται με βάσει την υλικότητα στα 4 τμήματα του κτηρίου, που χωρίζονται από τις ροές κίνησης.
Παράλληλα σχεδιάζονται ευρείς διάδρομοι με εύκολη πρόσβαση για παλετοφόρα και άλλα μηχανήματα χειρισμού.
Ο κεντρικός διάδρομος επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση τόσο για τη μεταφορά υλικών όσο και για τους επισκέπτες που περιηγούνται στον χώρο.
Σε κάθε ράφι ή αποθηκευτική μονάδα αναγράφονται σαφείς σημάνσεις για να εξασφαλίζεται η οργανωμένη και εύκολη ανεύρεση των υλικών.
Τα δείγματα εκτίθενται έως τα ράφια με 2 μέτρα ύψος, με καταγεγραμμένες πληροφορίες που κατευθύνουν τους πελάτες στο κατάλληλο προϊόν.
Ο σχεδιασμός της αποθήκης λαμβάνει υπόψιν τις απαραίτητες προδιαγραφές πυρασφάλειας και προστασίας, από ζημιές όπως υγρασία για το ξύλο ή διάβρωση για τα μέταλλα. Για αυτό, λοιπόν, το κτήριο εξαερίζεται καταλλήλως.
Τα υλικά απαιτούν σημαντικό χώρο λόγω του όγκου και του βάρους τους. Γι’ αυτό, προτείνεται ένα σύστημα κάθετου μεταφορικού ιμάντα με ρομπότ διαχείρισης.
Αυτό το σύστημα είναι μια εξειδικευμένη αυτοματοποιημένη λύση που βελτιστοποιεί το χειρισμό υλικών μέσα σε μια αποθήκη, ενσωματώνοντας την ρομποτική τεχνολογία με κατακόρυφους μεταφορείς και μεταφέροντας αντικείμενα μεταξύ διαφορετικών επιπέδων.
Με την αξιοποίηση του κατακόρυφου χώρου, αυτά τα συστήματα μεγιστοποιούν τη χωρητικότητα αποθήκευσης χωρίς να απαιτείται μεγαλύτερο εμβαδόν
Στις όψεις των ραφιών, κατά μήκος του κεντρικού διαδρόμου, παρουσιάζονται κατάλογοι με τα δείγματα των υλικών, γεγονός που επιτρέπει στον επισκέπτη να κατατοπιστεί.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, η ροή των υλικών ακολουθεί μία κυκλική πορεία με έναρξη την κεντρική πλατεία.
Ξεκινώντας από μία υπαίθρια συνθήκη, τα υλικά διαχωρίζονται και διεισδύουν στα κτήρια των εργοστασίων .
Όσο εκτείνονται προς τις περιφέρειες ακτινωτά της πλατείας, τόσο πιο επεξεργασμένα και τελειωμένα είναι, με τελική στάση στην αποθήκη, από όπου φορτώνονται και οδηγούνται προς αξιοποίηση σε μία νέα χρήση.
Το έργο αυτό, αποδίδει αξία στα υλικά και προσφέρει άφθονες επιλογές πειραματισμού και καινοτομίας.
Σπασμένα τούβλα, κομμάτια σκυροδέματος, κομματιασμένα ξύλα και άλλα υλικά από την περιοχή συλλέγονται, ταξινομούνται και κοκκοποιούνται.
Αναμειγνύοντας και επανασυναρμολογώντας τα ανεπιθύμητα υλικά τόσο του εγκαταλελειμμένου εργοστασίου, όσο και της ευρύτερης περιοχής της Πάτρας, η αρχιτεκτονική αξιοποιεί και αναγεννά τα προϋπάρχοντα υλικά διατηρώντας την κυκλικότητα τους.
Ο ρόλος της αρχιτεκτονικής στην προώθηση μιας βιώσιμης και υγιούς σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον είναι καθοριστικός.
Σε αντίθεση με τη συνεχή ροή και την ανακύκλωση που παρατηρείται στη φύση, οι πόλεις παράγουν σημαντικές ποσότητες αποβλήτων που συμβάλλουν σε μεγάλες περιβαλλοντικές προκλήσεις.
Το 2023 το ποσοστό απορριμμάτων που ανακυκλώθηκε στην Ελλάδα είναι 30-40%, με στόχους της ευρωπαϊκής νομοθεσίας να ξεπερνάνε το 70%.
Η Decheterie Alternative καλείται να δώσει λύση στο πρόβλημα της κλίμακας της βιομηχανικής ζώνης της Πειραϊκής Πατραϊκής, αναβιώνοντας την πρώην χρήση της, μέσω του εκσυγχρονισμού του προϊόντος το οποίο παράγεται.
Ως εκ τούτου, συζητάμε για μια αρχιτεκτονική που είναι ικανή να ενθαρρύνει και να προωθήσει έννοιες όπως την ανακύκλωση και την επανάχρηση υλικών, καθώς επίσης την ευχέρεια προσεκτικής αποδόμησης του κομματιού ενός συνόλου και την δόμησή του σε ένα άλλο.
Τελικά, το ιδανικό υλικό θα είναι αυτό που μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί πολλές φορές, διατηρώντας την ποιότητά του και έχοντας την ικανότητα να ανακυκλωθεί, να χρησιμοποιηθεί για ανάκτηση ενέργειας ή να αποσυντεθεί φυσικά χωρίς να απελευθερώσει επιβλαβή αέρια.
Αντί να εστιάζουμε αποκλειστικά στην τελική διάθεση του προϊόντος σε μια χωματερή, οφείλουμε να δώσουμε προτεραιότητα στο σχεδιασμό για τη μετέπειτα αξιοποίησή του, ακολουθώντας τις λειτουργίες της φύσης όπου τα πάντα είναι πόρος για κάτι άλλο.
