Γραμμές σύγκλισης, συμμετρικές αντανακλάσεις και παραμορφωμένα αστικά τοπία δημιουργούν μια αβεβαιότητα στην αντίληψη του χώρου. Το τοπίο δεν είναι πλέον σταθερό· μετατρέπεται σε αφηγηματικό πεδίο, όπου η προοπτική αμφισβητείται και η πραγματικότητα διαρρηγνύεται.
Ο χώρος απογυμνώνεται από τις λειτουργικές του ανάγκες και ξαναχτίζεται σε επίπεδο εμπειρίας. Η πόλη δεν αποτυπώνεται όπως είναι, αλλά όπως βιώνεται.