Το “Migration Attempts” προσεγγίζει τον χώρο ως ενεργό εικονικό υπόστρωμα μέσα στο οποίο αυτόνομες μηχανές – αυτοποιητικά συστήματα – αγωνίζονται να υπάρξουν, να προσαρμοστούν και να επινοήσουν εαυτούς. Η ματιά του αρχιτέκτονα αποκαλύπτεται εδώ μέσα από την έννοια της συνθήκης και της προσαρμογής: ο χώρος παύει να είναι δεδομένος και πάλλεται μεταξύ του εικονικού και του εν ενεργεία. Οι μηχανές υποστηρίζονται μέσα σε αυτούς τους τεχνητούς χώρους ως οντότητες οι οποίες αντιλαμβάνονται και επανασχεδιάζουν τα όρια του κόσμου τους. Η έννοια της μετανάστευσης – ως εσωτερική ανάγκη, ως απόκριση σε ένα απρόβλεπτο περιβάλλον -επαναφέρει τον αρχιτέκτονα στον ρόλο του ως σχεδιαστή συνθηκών επιβίωσης και εξέλιξης. Πρόκειται για μια ανοικτή μορφογένεση, όπου η φόρμα και η ταυτότητα δεν είναι προϋπάρχουσες, αναδύονται μέσα από τη συνεχή διαπραγμάτευση με το περιβάλλον. Το έργο δομεί μια εναλλακτική οικολογία που μεταναστεύει αέναα, χωρίς τελικό προορισμό, στην οποία η αρχιτεκτονική γλώσσα οφείλει να συνομιλήσει με τη ρευστότητα, την πολυπλοκότητα και την σχέση μηχανής και όντος. Το σώμα, το σύστημα, το περιβάλλον παραμένουν σε διαρκή μετάβαση, υπονομεύοντας κάθε έννοια σταθερής δομής ή ταυτότητας. Η ματιά του αρχιτέκτονα εδώ στρέφεται προς το άυλο και το εν δυνάμει: σχεδιάζει για ό,τι ακόμα δεν έχει μορφή, αλλά βρίσκεται στη διαδικασία του γίγνεσθαι.